Novos atrancos impiden a atención sanitaria a inmigrantes en Galicia


O BNG PRESENTOU UNHA MOCIÓN EXIXINDO A ATENCIÓN SANITARIA PARA AS PERSOAS MIGRANTES


El BNG de A Coruña exige que ´se reconozca´ el derecho de atención sanitaria a inmigrantes


El BNG alerta de que los recortes en Sanidad afectan a 12.000 inmigrantes


Siguen las trabas a los inmigrantes para recibir prestaciones sanitarias


Dr. Pablo Vaamonde: de la Sanidad Universal a la Exclusión Sanitaria


Adama: testimonio de exclusión sanitaria


Sobre la muerte de Jeaneth Beltrán

Un hospital público valenciano factura 3.600 euros a una inmigrante con permiso de residencia

Muere una mujer nicaragüense, tras más de cuatro horas de espera en las Urgencias de Toledo

En relación coa EXCLUSIÓN SANITARIA, indicar que a aplicación do Real Decreto 16/2012, que introducía un cambio substancial no modelo sanitario está a xenerar situacións discriminatorias, entre as que salientamos:

  • A perda do acceso normalizado ao sistema sanitario para case 900.000 persoas migrantes no conxunto do Estado Español.
  • Importantes deficiencias de atención sanitaria en colectivos tan significativos como as persoas menores de idade, mulleres embarazadas, persoas que padecen enfermedades crónicas, persoas que padecen enfermedades mentais, persoas que padecen enfermedades transmisibles, e en xeral no colectivo de persoas migrantes.
  • O tremendo efecto disuasorio que xenera a emisión de cartas con compromisos de pago pola atención nos Servizos de Urxencias.
  • O chamado “copago” farmacéutico, en realidade repago, posto que o sistema sanitario sostense a través dos impostos directos e indirectos que pagamos todas as persoas (tamén as persoas migrantes en situación de irregularidade administrativa), que está a dificultar, polo alto custe que chega a supoñer, o acceso a medicamentos imprescindibles para moitas persoas.
  • Un aumento dos custes de atención derivado da atención nos Servizos de Urxencia no lugar do ámbito normalizado da mediciña de familia.
  • A desigualdade entre os territorios do Estado, pola implantación de programas de atención específica a este colectivo (en realidade “parches”) nalgunhas comunidades autónomas. Eses Programas non están a chegar tampouco ao conxunto de persoas que deberían chegar.


Para superar esas situacións, sería preciso:

Garantir o recoñecemento efectivo e sen trabas administrativas do dereito á asistencia sanitaria a menores de idade, mulleres embarazadas, solicitantes de asilo e vítimas de trata, de persoas en período de reflexión, e nos servizos de urxencias, sen que haxa facturación nin petición documental que poida primar por enriba do dereito (como o propio RD16/2012 recoñece). Manter unha especial vixiancia sobre as seguintes cuestións:


  • A.-Poñer fin de xeito inmediato ás prácticas de facturación pola atención de urxencias ás persoas migrantes sen tarxeta sanitaria. 
  • B.-Garantir de xeito efectivo a atención sanitaria a menores de idade e mulleres embarazadas en todos os casos, independentemente de se poden presentar
  • algunha documentación identificativa ou de se están empadroadas, e sen que lles supoña custo algún.
  • C.-Recoñecer o dereito á atención sanitaria a todas as persoas inmigrantes que cumpren os requisitos para ser aseguradas ou beneficiarias establecidos no Real Decreto-lei 16/2012 independentemente da data en que foi aprobado o permiso de residencia e os motivos; e orientar debidamente neste sentido o Instituto Nacional de Seguridade Social (INSS).
  • D.- Anular a Resolución do 10 de setembro de 2013 que introduce a aplicación do copagamento (repagamento) de medicamentos hospitalarios.
  • E.- Adoptar as medidas necesarias para combater a discriminación no acceso á saúde independentemente da orixe e situación administrativa das persoas.
  • F.-Promover, no Consello Interterritorial de Saúde, a aprobación de recomendacións para o Ministerio de Sanidade orientadas a reformar o Real Decreto-lei 16/2012 e restituír as condicións para avanzar cara á plena universalidade do Sistema Nacional de Saúde.
  • G.-  A protección efectiva e con acceso inmediato aos programas de saúde pública incluíndo nelas as enfermidades mentais.
  • H.- Garantir a posta en marcha de programas de prevención dotándoos dá dotación orzamentaria precisa. 


Por iso solicitamos A DERROGACIÓN do RDL 16/2012: que o Goberno español debe poñer en marcha de xeito prioritario as medidas lexislativas, políticas e orzamentarias necesarias para restituír o modelo sanitario acorde co principio de universalidade da asistencia sanitaria. A anulación da resolución sobre o copagamento de medicamentos e garantir mentres tanto que a atención sanitaria chegue sen limitacións a todas as persoas, especialmente aos grupos mais vulnerables, mulleres embarazadas, menores e urxencias.